Με τη ενοποίηση δήμων και κοινοτήτων προκύπτει θέμα – Ποιος θα αναλάβει την υδροδότηση

Ένα-ένα έρχονται στην επιφάνεια τα πρακτικά  προβλήματα που θα προκύψουν στο ενδεχόμενο ενοποίησης δήμων και κοινοτήτων ή έστω από τη συμπλεγματοποίηση κάποιων χωριών.

Ένα από τα προβλήματα αυτά είναι κι εκείνο της διαχείρισης των παραλιών και αυτό της υδροδότησης  των νέων δομών που θα δημιουργηθούν.

Σήμερα η διαχείριση των παραλιών είναι κατακερματισμένη, με αποτέλεσμα να υπάρχει και ανομοιομορφία στις πολιτικές (νόμοι και κανονισμοί), κάτι που εμποδίζει τη δημιουργία έργων ανάπτυξης μακράς πνοής. Έτσι βλέπουμε να εκτελούνται έργα μικρής κλίμακας, ενώ παράλληλα αυτό αποδεικνύεται και πολυέξοδο.

Το ίδιο, ίσως και σε μεγαλύτερο βαθμό, είναι και το πρόβλημα της υδροδότησης. Σήμερα δεν υπάρχει ενιαίος φορέας που να έχει την ευθύνη της παροχής πόσιμου νερού στις πόλεις και στα χωριά. Αλλού λειτουργούν ανεξάρτητα Συμβούλια Υδατοπρομήθειας, κι αλλού υπεύθυνοι για την υδροδότηση είναι οι ίδιοι οι δήμοι. Παράλληλα στα χωριά, η ευθύνη ανήκει στα τοπικά κοινοτικά συμβούλια. Αύριο με την ενοποίηση ή συμπλεγματοποίηση, θα προκύψει σοβαρό θέμα. Ως τώρα δεν γνωρίζουμε αν έχει μελετηθεί το ζήτημα κι έχουν παρθεί αποφάσεις και μέτρα αντιμετώπισής του.

Υπάρχει επίσης το θέμα της τιμολόγησης του νερού που σήμερα είναι ένα μωσαϊκό. Σε κάθε πόλη, σε κάθε χωριό, ισχύουν διαφορετικές ταρίφες. Θα παρθεί απόφαση ενοποίησης της τιμής; Επικρατούσα  άποψη πάντως είναι  πως αυτό πρέπει να γίνει, αφού δεν μπορεί οι κάτοικοι του ίδιου δήμου ή του ίδιου συμπλέγματος χωριών και κοινοτήτων, να πληρώνουν το νερό με διαφορετική τιμή. Σε μια τέτοια περίπτωση οι τιμές θα πάνε προς τα πάνω ή προς τα κάτω; Θα ληφθεί απόφαση για να υπάρξει παγκύπρια ενιαία τιμή του πόσιμου νερού; Είναι ερωτήματα που πρέπει να απαντηθούν έγκαιρα και ασφαλώς πριν προχωρήσουν οι ενοποιήσεις.

Στις συζητήσεις έστω και άτυπες, τίθεται και το ερώτημα αν θέματα όπως το νερό ή η διαχείριση των παραλιών, πρέπει να παραμείνουν στη δικαιοδοσία της τοπικής αυτοδιοίκησης ή η ευθύνη να αναληφθεί από κρατικό φορέα.

Πάντως ιδιαίτερα με το θέμα του νερού είναι κάτι που επείγει να έχουμε λύσεις και σαφή εικόνα. Καθώς συχνά αντιμετωπίζουμε πρόβλημα υδροδότησης, έλλειψης νερού και συχνά βλάβες του δικτύου, θα πρέπει όσο γίνεται νωρίτερα να υπάρξουν αποφάσεις. Σε τέτοιες περιπτώσεις βλαβών θα πρέπει να υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις για να μην παραμένουν χωρίς νερό για μεγάλα χρονικά διαστήματα ακόμα και μεγάλοι οικισμοί. Χαρακτηριστική ήταν η περίπτωση του Αγίου Τύχωνα, μιας μεγάλης τουριστικής κοινότητας που πρόσφατα έμεινε για αρκετά εικοσιτετράωρα χωρίς πόσιμο νερό. Στην περίπτωση αυτή δεν υπήρχε εναλλακτική λύση αφού το δίκτυο είναι αυτόνομο και δεν συνδέεται με κάποιο άλλο που θα μπορούσε να το υποστηρίξει. Για το πρόβλημα που αντιμετώπισαν οι χιλιάδες κάτοικοι του Αγίου Τύχωνα η “24” έγραψε τα εξής:

«Αφάνταστη ταλαιπωρία υφίστανται εδώ και μερικά εικοσιτετράωρα οι περίπου τέσσερις χιλιάδες κάτοικοι του Αγίου Τύχωνα και οι πάρα πολλοί τουρίστες που περνούν τις διακοπές τους στα ξενοδοχεία που βρίσκονται στα όρια της κοινότητας. Το απαραίτητο για τη ζωή και τις καθημερινές ανάγκες του ανθρώπου, το πολύτιμο νερό, εδώ και μέρες έπαψε να ρέει στα νοικοκυριά, τα ξενοδοχεία  και άλλα υποστατικά του Αγίου Τύχωνα.

Χωρίς καμιά προειδοποίηση και ενημέρωση εκ μέρους του κοινοτικού συμβουλίου της Κοινότητας η παροχή νερού έχει τερματιστεί και τουλάχιστον μέχρι πριν λίγο δεν είχε αποκατασταθεί η ομαλή ροή του νερού.

Αποτέλεσμα της ανυπόφορης και απαράδεκτης κατάστασης, μόνιμοι κάτοικοι και προσωρινοί επισκέπτες ταλαιπωρούνται και αγωνίζονται με κάθε τρόπο να αντιμετωπίσουν την κατάσταση. Η οργή και η αγανάκτηση έχει φτάσει στο απροχώρητο, αφού κανείς δεν μπήκε στον κόπο να τους ενημερώσει για τη διακοπή αλλά ούτε και τους πει μέχρι πότε θα παραμένουν χωρίς νερό. Είναι αναγκασμένοι να περιορίσουν τη χρήση νερού στο ελάχιστον για να αντιμετωπίσουν την έλλειψη. Κι ενώ για το πόσιμο νερό η λύση είναι σχετικά εύκολή έστω και δαπανηρή, αφού οι κάτοικοι καταφεύγουν στο εμφιαλωμένο, κάτι τέτοιο δεν μπορεί να λεχθεί και για τις υπόλοιπες καθημερινές ανάγκες. Λούσιμο, πλύσιμο, καθαριότητα. Έχουν επιστρατευθεί διατρήσεις, βυτιοφόρα και άλλα μέσα για να αντιμετωπισθούν οι άμεσες ανάγκες. Το χειρότερο είναι ότι κανένας από το κοινοτικό συμβούλιο δεν αισθάνθηκε την ανάγκη να βρεθεί δίπλα στους κατοίκους, να δώσει εξηγήσεις και να τους πληροφορήσει πότε θα τερματισθεί το μαρτύριο αυτό. Οι κάτοικοι μιλούν για πλήρη αδιαφορία και εγκατάλειψή τους από τις αρχές της κοινότητας.

Σε ιδιαίτερα δύσκολη θέση βρίσκονται οι ξενοδόχοι. Τα περισσότερα από 30 ξενοδοχεία που λειτουργούν στα όρια του Αγίου Τύχωνα αντιμετωπίζουν σοβαρότατο πρόβλημα. Οι ιδιοκτήτες τους ζουν δραματικές ώρες καθώς καταβάλλουν υπεράνθρωπες και εναγώνιες προσπάθειες για να εξασφαλίσουν τις απαραίτητες ποσότητες νερού προς κάλυψη των αναγκών των ξενοδοχειακών μονάδων και των πελατών τους.

Μάλιστα το γεγονός ότι τις τελευταίες μέρες επικρατούν ασυνήθιστα ψηλές θερμοκρασίες επιτείνει τη ζήτηση νερού, αφού μεταξύ άλλων παρατηρείται και η ανάγκη του ποτίσματος λουλουδιών, κήπων  κλπ.