Διαπλοκή με χρήμα

Mε αφορμή την οικονομική κρίση που ο κορωνοϊός προκαλεί, ακούσαμε και πάλι την Κυβέρνηση και τους αρμόδιους Υπουργούς να υπόσχονται ενίσχυση και στήριξη των επιχειρήσεων, μικρών και μεγάλων. Σαφώς και συμφωνούμε με την πολιτική και ασφαλώς θεωρούμε ότι η Κυβέρνηση έχει υποχρέωση να στηρίξει την επιχειρηματική δραστηριότητα. Μόνο που αυτό πρέπει να το κάνει ακριβοδίκαια και χωρίς διακρίσεις. Η όποια οικονομική βοήθεια δεν πρέπει να δίνεται πάντα στους ίδιους και επιλεκτικά. Και λέγοντας αυτά επισημαίνουμε μια τεράστια αδικία που χρόνια τώρα επικρατεί στον χώρο του Τύπου. Όποτε και όταν η Κυβέρνηση δίνει την όποια βοήθεια στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, αυτή η βοήθεια πηγαίνει στα μεγάλα μέσα, ηλεκτρονικά και έντυπα. Είναι μια ανεξήγητη και άδικη πέρα ως πέρα πολιτική. Οφείλει η Κυβέρνηση να δει και τα υπόλοιπα μέσα. Όσο μικρά κι αν είναι  και άσχετα με το βεληνεκές που διαθέτουν.

Η εξωφρενική κυβερνητική πολιτική να αιμοδοτεί μόνο τα μεγάλα μέσα είναι ενάντια στην πολυφωνία και την ανεξαρτησία του τύπου. Είναι πέρα από κάθε ηθική και έξω από τις δημοκρατικές διαδικασίες, η οικονομική ενίσχυση του Τύπου με αντάλλαγμα και εξαγορά της σιωπής του, έναντι της εξουσίας. Ο ρόλος του Τύπου είναι να κρίνει και να ελέγχει την εξουσία και η Κυβέρνηση έχει χρέος να εξασφαλίζει στα μέσα ενημέρωσης την απαραίτητη οικονομική ανεξαρτησία για να ασκούν τον ρόλο αυτό. Δυστυχώς εδώ και καιρό άλλα βλέπουμε στον τόπο μας. Τα όσα μέτρα λαμβάνονται ευνοούν πάντα τα μεγάλα μέσα, που έχουν και τη μικρότερη ανάγκη ενίσχυσης. Τόσο οι έμμεσες, όσο και οι άμεσες χορηγίες προς τα ΜΜΕ, στρέφονται πάντα στα γνωστά μεγάλα μέσα, τα οποία αντίστοιχα διαπιστώνουμε να δείχνουν ανοχή και ελαστικότητα στα πεπραγμένα της εξουσίας. Αυτά τα φαινόμενα όμως κύριοι Κυβερνώντες δεν είναι χαρακτηριστικά ενός δημοκρατικού πολιτεύματος. Τα συναντούμε σε διεφθαρμένα καθεστώτα που φροντίζουν με τον τρόπο αυτό να καλύπτουν τα νώτα τους.

Όλοι γνωρίζουν ότι ο δημόσιος και ημιδημόσιος τομέας διαθέτουν κάθε χρόνο εκατομμύρια ευρώ με διάφορες μορφές, χορηγίες ή διαφημιστικές εκστρατείες. Αν κανείς ερευνήσει πώς και σε ποιους δίνονται τα τεράστια αυτά ποσά θα φρίξει. Και δικαίως θα σκέφτεται τη διαφθορά και τη διαπλοκή. Ακόμα και τώρα, με την παρούσα συγκυρία και την εκστρατεία κατά του κορωνοϊού βλέπουμε τη ροή των χρημάτων να ρέουν προς συγκεκριμένα μέσα.

Το θέμα είναι τεράστιο και αγγίζει τη χρηστή διοίκηση. Ανήκει στη σφαίρα του Γενικού Ελεγκτή οποίος οφείλει να παρέμβει. Να προβεί σε έρευνα και να καταλήξει στα απαραίτητα ευρήματα. Για άλλα ήσσονος σημασίας θέματα επιδεικνύει και σωστά, τον απαραίτητο ζήλο. Εδώ βάζουμε στο τραπέζι μια εξόφθαλμη τουλάχιστον διάκριση και αναμένουμε από τον Γ. Ελεγκτή τα δέοντα. Αλλά και η Κυβέρνηση μπορεί να σπεύσει να αλλάξει πολιτική για να αποσείσει από πάνω της τη ρετσινιά της διαπλοκής και της διάκρισης. Ας το κάνει όσο είναι καιρός αποκαθιστώντας και τη δικαιοσύνη σ’ ένα ευαίσθητο τομέα, όπως είναι ο χώρος των μέσων μαζικής ενημέρωσης.