Κασουλίδης: Γέφυρα για λύση η πρόταση για το ‘60

Στηρίζει τη θέση του Προέδρου Αναστασιάδη για επιστροφή στο Σύνταγμα του ‘60, τονίζοντας ότι η ιδέα αυτή μπορεί να δουλευτεί και να ετοιμαστεί ως μία ολοκληρωμένη πρόταση. Επιχειρηματολογεί πώς αυτή μπορεί να γεφυρώσει το αδιέξοδο, απαντώντας ταυτόχρονα στην τουρκική αξίωση για χωριστή κυριαρχία και καταρρίπτοντας τις όποιες δικαιολογίες προβάλλονται ως ανησυχίες από τουρκικής πλευράς.

Ο τέως Υπουργός Εξωτερικών Ιωάννης Κασουλίδης, σχολιάζει τις εξελίξεις, αναλύοντας πώς μπορεί να γίνει η επιστροφή στο Σύνταγμα του 1960 και πώς αυτή η θέση μπορεί να γίνει πρόταση ουσίας για το Κυπριακό. Υποδεικνύει ότι η επιστροφή στο ‘60 διασφαλίζει την μεταβατική περίοδο από την επίτευξη μίας στρατηγικής συμφωνίας στο Κυπριακό μέχρι τη διενέργεια των δημοψηφισμάτων για υιοθέτηση της λύσης και μετεξέλιξη της Κυπριακής Δημοκρατία σε Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία.

Αναφέρεται στα όσα ακούγονται περί βρετανικών ιδεών και παρασκηνιακών πρωτοβουλιών στο Κυπριακό και πώς αυτές θα μπορούσαν να απαντηθούν, καθώς επίσης και για την ιδέα της αποκέντρωσης εξουσιών στο πλαίσιο της λειτουργικότητας της λύσης. Καταθέτει επίσης τη δική του θέση σε σχέση για την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει το Κυπριακό, αλλά και τα μέτρα της Κυβέρνησης ως απάντηση στις τουρκικές παράνομες ενέργειες στην κατεχόμενη Αμμόχωστο. Σχολιάζει την εξωτερική πολιτική και την επικοινωνιακή διαχείριση σε σχέση με το Κυπριακό και τις προσδοκίες που καλλιεργούνται καταθέτοντας την άποψη του κατά πόσο θα μπορούσαν και με ποιο τρόπο να αποφευχθούν τα νέα τετελεσμένα που έχουν δημιουργηθεί στην Αμμόχωστο.

Ο Ιωάννης Κασουλίδης σχολιάζει  και όσα ακούγονται για την προεδρολογία και την αναφορά του Προέδρου Αναστασιάδη σε προτεραιότητα του προέδρου του ΔΗΣΥ Αβέρωφ Νεοφύτου για υποψηφιότητα καθώς επίσης και για την δική του υποψηφιότητα το 2008.

– Πρόταση ουσίας, είπε ο Πρόεδρος, η επιστροφή στο Σύνταγμα του ’60. Ποια η δική σας άποψη;

– Έχω δημοσίως εξηγήσει γιατί θεωρώ ότι αυτή η πρόταση μπορεί αν οργανωθεί σωστά,  να αποτελέσει πρόταση ουσίας. Το σκεπτικό μου ξεκινά  από το εξής: Αυτή τη στιγμή έχουμε μπροστά μας μία τουρκική θέση ότι για να επιστρέψουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων θα πρέπει να αναγνωριστεί ισότιμη χωριστή κυριαρχία και να γίνει διεθνής αναβάθμιση του ψευδοκράτους με στόχο τη λύση των δύο κρατών. Αυτός ο όρος από τουρκικής πλευράς, ο οποίος είναι εντελώς απαράδεχτος, πρέπει να αντιμετωπιστεί. Αυτή η θέση πρέπει να ανακαταληφθεί. Η θέση όλων είναι ότι ο διεθνής παράγοντας ο οποίος βλέπει ότι η θέση της τουρκικής πλευράς είναι εκτός παραμέτρων του ΟΗΕ θα πρέπει να ασκήσει πιέσεις για να μετακινηθούν από αυτή τη θέση. Όμως ο διεθνής παράγοντας μας έδειξε μέχρι που μπορεί να φτάσει. Δεν υιοθετεί την τουρκική θέση, επικαλείται τα ψηφίσματα του ΟΗΕ και τα όσα προβλέπουν για λύση ΔΔΟ αλλά όλα αυτά μόνο θεωρητικά. Μας έχουν δείξει και τα Μόνιμα μέλη του ΣΑ και η ΕΕ ότι δεν είναι διατεθειμένη να ασκήσουν πίεση και να επιβάλουν δια της απειλής επιβολής κυρώσεων την αλλαγή θέσης.

– Πρακτικά όμως αυτή η πρόταση πώς εξυπηρετεί το στόχο για επανέναρξη των διαπραγματεύσεων και όλα αυτά που αναφέρετε πιο πάνω;

– Λέγεται ότι βρίσκεται σε εξέλιξη προσπάθεια από ένα μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας για παρασκηνιακές διπλωματικές κινήσεις σε σχέση με το Κυπριακό. Το μέλος αυτό είναι η Βρετανία. Οι Βρετανοί προσπαθούν ή προσπάθησαν και μέσω του ΣΑ να εισάξουν κάποιες ορολογίες σε σχέση με το Κυπριακό τις οποίες εμείς δεν αποδεχόμαστε. Αυτές οι ορολογίες μπαίνουν κατά τη δική μου άποψη, υπό την προϋπόθεση ότι η τουρκοκυπριακή πλευρά θα εγκαταλείψει τη θέση για ισότιμη χωριστή κυριαρχία και λύση δύο κρατών. Δηλαδή μπαίνουν αυτοί οι όροι για να γίνουν αποδεχτοί από τη δική μας πλευρά και να ικανοποιήσουν τις ανησυχίες/ δικαιολογίες της τουρκικής πλευράς. Έχοντας  αυτά τα δεδομένα υπόψη ας αναζητήσουμε να δούμε τι υπάρχει στο σύνταγμα του 1960 και το οποίο απαντά σε αυτές τις δικαιολογίες τους.

Για παράδειγμα, η τουρκική πλευρά έχει πείσει τη διεθνή κοινότητα ότι πάμε σε συνομιλίες οι οποίες δεν καταλήγουν σε αποτέλεσμα και από το 2004 και μετά αυτό γίνεται εξ υπαιτιότητας της ελληνοκυπριακής πλευράς και όχι της τουρκικής αδιαλλαξίας. Επομένως πρέπει να βρεθούν εκείνες οι προϋποθέσεις που θα απαντούν στις δικαιολογίες τους. Ισχυρίζονται για παράδειγμα ότι αν δεν υπάρξει κατάληξη, η δική τους πλευρά παραμένει στο κενό διότι είναι σε «απομόνωση» κλπ.

Επίσης υποστηρίζουν ότι ανησυχούν ότι μπορεί να εγκαταλείψουν τη θέση για λύση δύο κρατών, αλλά να καταλήξουμε σε συμφωνία, να πάμε σε δημοψήφισμα και να έρθουν οι Ελληνοκύπριοι να το απορρίψουν και να παραμείνουν – όπως ισχυρίζονται- στο κενό. Εδώ είναι που μπαίνει το Σύνταγμα του 1960 το οποίο τους διασφαλίζει πλήρως και καθιστά αυτές τις «ανησυχίες» τους αδικαιολόγητες. Ξεκινούμε από το γεγονός ότι η Κυπριακή Δημοκρατία το 1960 συνιδρύθηκε σε ένα καθεστώς συνεταιρισμού των δύο κοινοτήτων και έγινε αποδεχτό ότι η νέα κυριαρχία που εκχώρησαν οι Βρετανοί στην Κυπριακή Δημοκρατία, προέρχεται από τους Ελληνοκύπριους και τους Τουρκοκύπριους. Εάν λοιπόν πάρουμε από το Σύνταγμα του 1960 αυτά τα θετικά στοιχεία και εάν αποδεχθούν οι Τουρκοκύπριοι την επάνοδο σε αυτό, θα μπορούν δεδομένου ότι θα επέλθει μία στρατηγική συμφωνία  επί θεμάτων όπως είναι το θέμα της ασφάλειας, των περιουσιών και της εκπροσώπησης στην ΕΕ, που δεν προβλέπονται στο σύνταγμα του ‘60, να επανέλθουμε σε αυτό. Και άρα να εφαρμοστεί ως μεταβατικό στάδιο και μετά να διαπραγματευτούμε την αλλαγή του συντάγματος σε ΔΔΟ.

Η θέση Αναστασιάδη με την οποία απάντησε στον Τατάρ δεν είχε δουλευτεί ως μία ολοκληρωμένη πρόταση. Αλλά υπάρχει ο χρόνος τώρα να δουλευτεί. Και θα πρέπει να τονίσουμε ότι η πρόταση αυτή είχε δύο σκέλη. Δεν είναι μόνο επιστροφή στο σύνταγμα του 1960 που όπως λένε πολλοί είναι επιστροφή σε ενιαίο κράτος. Η πρόταση είχε δεύτερο σκέλος το οποίο αναφέρει κάτι πολύ πιο σημαντικό και το οποίο αφορά διαπραγματεύσεις για τις άλλες πτυχές της λύσης. Ο Πρόεδρος μίλησε για το εδαφικό. Εγώ το θεωρώ ως  ένα παράδειγμα το εδαφικό καθώς είναι ένα θέμα που δεν αναφέρεται στο σύνταγμα του 1960. Είναι το θέμα της ασφάλειας, το περιουσιακό, η εκπροσώπηση στην ΕΕ.

Philenews