Με ανταποδοτικό εμπόριο κατά της φτώχειας

Η πενία τέχνας κατεργάζεται και καθώς η οικονομική δυσπραγία απλώνεται όλο και περισσότερο στον τόπο μας, οι άνθρωποι πρέπει να επινοήσουν τρόπους να αντιμετωπίσουν την κατάσταση.

Έτσι οι άνθρωποι της υπαίθρου, οι χαμηλοσυνταξιούχοι και γενικά τα νοικοκυριά με πενιχρά εισοδήματα, πρέπει να βρουν τρόπους να επιβιώσουν καθώς οι στατιστικές, τα νούμερα, οι αριθμοί και άλλες τεχνοκρατικές προσεγγίσεις της οικονομίας δεν είναι αρκετά για να χορτάσουν στόματα και να καλύψουν ανάγκες. Σ’ ένα εξαιρετικό ρεπορτάζ του καλού συνάδελφου Πάμπου Βάσιλα που δημοσιεύεται στον «Φιλελεύθερο» καταγράφεται η μαρτυρία προσώπων που για να αντιμετωπίσουν τη φτώχεια τους έχουν συνάψει «εμπορικές» σχέσεις, εξουδετερώνοντας έτσι στην πράξη την έννοια του χρήματος. Παραθέτουμε χαρακτηριστικό απόσπασμα:

«Χρειάστηκε να κάνουμε και μικρά διαλείμματα για να μην συγκινείται ο κ. Φώτης Κατσαντώνης και να μπορεί να μας πει όσα ήθελε. Για τις ζωές ανθρώπων βιοπαλαιστών με παιδιά, στα Περβόλια και αλλού, που άλλοτε έχοντας χαμηλό μισθό και άλλοτε ανεπαρκή επιδόματα, δεν κατορθώνουν να έχουν στο τραπέζι και τις καθημερινές υπόλοιπες τους ανάγκες, τα τρόφιμα και τα είδη που πραγματικά χρειάζονται. Π.χ. κάποια φρούτα, έστω και β΄ και γ΄ ποιότητας, ένα ποτό, απλές ανθρώπινες ανάγκες.

 Μιλήσαμε για τον χαμηλοσυνταξιούχο παππού στα Περβόλια, δεν έχουν σημασία τα ονόματα σε τέτοιες περιπτώσεις, που η χαμηλή του σύνταξη, η ακρίβεια πλέον στην καθημερινότητα της Κύπρου και η ανάγκη να βοηθά και το άνεργο παιδί του, δεν του επιτρέπει να έχει ένα πιάτο φαγητό, όπως ο καθένας το φαντάζεται. Μοιράζεται την ατομική μερίδα με τη σύζυγό του, ώστε να εξοικονομεί, αλλά παράλληλα να μην πέσει στην ανάγκη να ζητήσει βοήθεια.

Ο κ. Φώτης Κατσαντώνης είναι υπεύθυνος της κομματικής ομάδας του ΑΚΕΛ στο συνοικισμό Περβολιών, «όπου υπάρχουν πολλά σπίτια προσφύγων που είναι σε κακή κατάσταση και οι ένοικοι σε αυτά σε αγωνία, καθώς πλησιάζει ο χειμώνας», όπως μας εξηγεί ο ίδιος από τις πρώτες κουβέντες.

Μοιράζονται αγαθά 

Ενεργώντας με το φιλότιμο της καρδιάς τους, «με το ατόφιο φιλότιμο του Κυπραίου» που το έμαθαν από τους γονείς τους, οι πέντε άνθρωποι που συνεργάζονται με τον κ. Κατσαντώνη, βασικά μετέτρεψαν ένα κομματικό γραφείο στο συνοικισμό των Περβολιών, «σε μια κολεκτίβα παραγωγής ανθρωπιάς» για τον κάθε άνθρωπο στα Περβόλια. Που έχει έστω ανάγκη να ακούσει μια «κουβέντα παρηγοριάς», γιατί πλέον δεν μπορεί να δώσει χρήματα στα εγγονάκια του να αγοράσουν «ένα  ρούχο, ένα παπούτσι, τώρα που άνοιξαν τα σχολεία».

Συγκινείται όμως πολύ ο κ. Κατσαντώνης σαν μας αφηγείται την περίπτωση μαθήτριας Γυμνασίου στα Περβόλια, που μη έχοντας άλλη επιλογή ο πατέρας της, ένεκα της φτώχιας που δυστυχώς τρύπωσε και στο δικό τους σπιτικό, ξηγήθηκε μαζί της ότι ενόσω θα παραμένει αυτή η κατάσταση στο σπίτι, θα παίρνει για το σχολείο καθημερινά, μόνο δυο ευρώ.

Δεν σταματούν τα δάκρυα συγκίνησης του κ. Φώτη Κατσαντώνη. «Δεν ρωτούμε φυσικά κόμματα, άμα είναι να κάνουμε κάτι, να βοηθήσουμε έναν άνθρωπο, μια οικογένεια», μονολογεί. Και μας αφηγείται πως ξέρει την περίπτωση μιας οικογένειας, που πλέον η ακρίβεια σε συνδυασμό με τη χαμηλή τους σύνταξη, δεν τους επιτρέπει να πραγματοποιούν μια παλιά τους συνήθεια. Έτσι, για να κάνουν οικονομία, κάνουν κάτι που συνήθιζαν οι Κύπριοι τον πρώτο καιρό μετά τον πόλεμο του 1974, όπου οι συνθήκες στο νησί ήταν πολύ δύσκολες. Πηγαίνει το ηλικιωμένο ζευγάρι και αγοράζουν σουβλάκια και για οικονομία και μοιράζονται από μισή την πίτα.

Στα Περβόλια, συνεχίζει ο συνομιλητής μας, συμβαίνει κάτι που, δυστυχώς, δεν συμβαίνει στο συνοικισμό. Στην κοινότητα των Περβολιών, λοιπόν, πολλές οικογένειες άρχισαν να συνεργάζονται με έναν παλιό κυπριακό τρόπο, αλλά πολύ αποτελεσματικό, αφού βελτιώνει και τις σχέσεις των ανθρώπων. «Ο Γιάννης που έχει λαχανικά δίνει και στην οικογένεια του Ζαχαρία που θα ανταποδώσει την προσφορά δίνοντας τραχανά και χαλλούμια. Ο άλλος χωριανός θα δώσει σε άλλες οικογένειες καρπούζια και πατάτες. Αυτές θα του δώσουν μελιτζάνες και άλλα ζαρζαβατικά. Ανταλλάζουν αγαθά οι οικογένειες ώστε και χρήματα να εξοικονομούν, αλλά να έχουν και την ευκαιρία να έχουν σπίτι τους αγαθά για τα οποία μπορεί να μην είχαν χρήματα να αγοράσουν», μας εξηγεί ο κ. Φώτης Κατσαντώνης.»