Παράξενες φοβίες που είναι στην πραγματικότητα πολύ συνηθισμένες

Το ήξερες ότι υπάρχουν άνθρωποι που φοβούνται τα κουμπιά; Ή πως η τρυποφοβία είναι εξαιρετικά συνηθισμένη; Αλήθεια, δεν τα βγάζουμε από το μυαλό μας.

Πριν την εφεύρεση του ίντερνετ, ένας άνθρωπος με τρυποφοβία θα έπρεπε να πάει σε ψυχολόγο για να ακούσει για πρώτη φορά στη ζωή του πως αυτό από το οποίο υποφέρει είναι μάλλον σύνηθες, το έχουν κι άλλοι άνθρωποι, δεν χρειάζεται να ανησυχεί –άλλωστε, όλες οι φοβίες θεραπεύονται.

Κι αυτό είναι ένα από τα καλά που έφερε το ίντερνετ στις ζωές μας: Απέδειξε περίτρανα πως ό,τι μπορείς να σκεφτείς, μα ό,τι μπορείς να σκεφτείς, κάποιος κάπου το ζει/ το κάνει/ το έχει. Να, σαν τις παρακάτω φοβίες ας πούμε.

Κουμποφοβία

Τυχαία νομίζεις ότι σε πολλά σκοτεινά παραμύθια οι ήρωες έχουν κουμπιά για μάτια; Ένα από τα πιο πρόσφατα παραδείγματα που μας έρχεται στο μυαλό είναι η Coralline, του Neil Gaiman. Η φοβία για τα κουμπιά είναι εξαιρετικά συνήθης. Υπέφερε, μάλιστα, από αυτήν και ο Στιβ Τζομπς –και κάπως έτσι αποκτήσαμε κάποια στιγμή κινητά χωρίς κουμπιά. Στα αγγλικά λέγεται Koumpounophobia και αναλύεται διεξοδικά σε διάφορα ενδιαφέροντα άρθρα.
Button collection

Τρυποφοβία

Κοίτα τώρα να δεις κάτι πολύ ενδιαφέρον: Η εξαιρετικά συνηθισμένη αυτή φοβία, που γίνεται συχνά αντικείμενο χλευασμού στα ίντερνετς, μπορεί –σύμφωνα με μια έρευνα του 2017– να είναι εξελικτική αντίδραση του οργανισμού που αντιλαμβάνεται μια εικόνα

ως ένδειξη για την παρουσία παρασίτων ή άλλων μολυσματικών ασθενειών. Εδώ που τα λέμε, τώρα, αν μας πεις ότι αισθάνεσαι σούπερ άνετα κοιτώντας την παρακάτω εικόνα, θα δυσκολευτούμε κάπως να σε πιστέψουμε.

Nomophobia (Ατηλεφοβία)

Να μας συμπαθάς για την μάλλον ατυχή μετάφραση, ο όρος είναι πολύ καινούριος και δεν έχει ακόμα αποδοθεί στα ελληνικά. Δοκιμάσαμε και το Ακινητοφοβία, αλλά παραπέμπει σε ακίνητο, με το οποίο ουδεμία σχέση έχει. Η αγγλική λέξη προέρχεται από το No Mo(bile) και σημαίνει τον φόβο του να βρεθείς χωρίς το κινητό σου τηλέφωνο. Περιλαμβάνει τον πανικό που σε πιάνει όταν νομίζεις πως το έχασες και ψάχνεις φρενιασμένα την τσάντα σου, αλλά δεν περιορίζεται εκεί. Είναι και το στερητικό σύνδρομο που νιώθεις όταν δεν μπορείς να τσεκάρεις το κινητό σου για μερικές ώρες –μέσα στα αεροπλάνα, για παράδειγμα. Αν ετοιμαζόσουν να καγχάσεις, ρίξε μια ματιά στα στατιστικά και μείνε με ανοιχτό το στόμα μπροστά στις εκτιμήσεις που λένε ότι ένα 66% του πληθυσμού πάσχει από την συγκεκριμένη φοβία –σε σχέση με το 53% μόλις τέσσερα χρόνια πριν.

Phoneless Phobia Infographics

Φαγοφοβία

Έχει στα αγγλικά το περίεργο όνομα phagophobia (γιατί σχεδόν όλες οι φοβίες έχουν ελληνικά ονόματα) και… δεν είναι αυτό που νομίζεις. Δηλαδή, ναι, σε κάποιες περιπτώσεις συνδέεται με τις διατροφικές διαταραχές, αλλά δεν είναι ο φόβος να μην παχύνεις από το φαγητό. Είναι ο φόβος να μην πνιγείς, πράγμα που σε δυσκολεύει να καταπιείς. Οι άνθρωποι που υποφέρουν από φαγοφοβία καταλήγουν να αποφεύγουν φαγητά με συγκεκριμένες υφές, να μασούν υπερβολικά πολλή ώρα την τροφή τους, να κόβουν πολύ μικρές μπουκιές, να πίνουν πολύ νερό με το φαγητό τους, και να δυσκολεύονται να πάρουν χάπια. Εδώ μια σύντομη εξήγηση στα ελληνικά για τα συμπτώματα, τα αίτια και την αντιμετώπιση της φαγοφοβίας.

ΦΑΓΟΦΟΒΊΑ: Ο ΦΌΒΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΆΠΟΣΗΣ
Η κατάποση ξηρής και υγρής τροφής, χαπιών κλπ. μπορεί να φαίνεται μια εξαιρετικά απλή διαδικασία, όχι όμως και για τα άτομα που εκδηλώνουν συμπτώματα φαγοφοβίας, δηλαδή φόβου για την κατάποση. Ο φόβος της κατάποσης εκδηλώνεται με διάφορα συμπτώματα, κυρίως όμως με το φόβο ότι αν το άτομο μασήσει την τροφή και την καταπιεί, θα πνιγεί. Οι πάσχοντες μπορεί να αποφεύγουν διάφορα είδη τροφής (ανάλογα με την υφή, το μέγεθος κλπ.), να μασούν υπερβολικά πριν την κατάποση, να παραπονούνται ότι κολλάει η τροφή στο στόμα, να εκδηλώνουν δυσκολία να εκκινήσουν τη διαδικασία της κατάποσης κρατώντας την τροφή στο στόμα, να βήχουν όταν αρχίζει η διαδικασία της κατάποσης. Είναι φανερό ότι η φαγοφοβία επιφέρει έντονη αναστάτωση στην καθημερινότητα του ατόμου, κυρίως όμως στις διατροφικές συνήθειες και πρακτικές καθώς το άτομο αρχίζει και δεν τρώει κανονικά, αποφεύγει το φαγητό, χάνει βάρος και απομονώνεται κοινωνικά αποφεύγοντας να βρεθεί με κόσμο σε ώρες γευμάτων. Σημαντικός αριθμός ατόμων αναφέρει την έναρξη των συμπτωμάτων σε σύνδεση με κάποια τραυματική εμπειρία σχετική με το φαγητό. Στις περισσότερες περιπτώσεις όμως διαπιστώνεται ότι το άτομο βρίσκεται σε μια γενικότερη κατάσταση άγχους ή καταθλιπτικής διάθεσης την οποία δεν συνειδητοποιεί στην καθημερινότητά του.

 

Woman holding her neck as if she is having trouble swallowing

πηγή: In2life